ผมมีนาฬิกาเพียงสองเรือนในชีวิต เรือนแห่งความสุขกับเรือนแห่งความทุกข์ เรือนแรกมักเดินเร็วเกินไปเสมอ ในขณะที่เรือนหลังเดินช้าเป็นที่สุด ถ้าให้เลือกผมคงซ่อนนาฬิกาทั้งสองเรือนไว้ที่ใดที่หนึ่งที่มองเห็นได้ไม่ง่ายนัก

 

ในบ้านของเราหลังนี้ดูเหมือนจะมีนาฬิกาแค่เรือนเดียวคือเรือนแห่งความสุข  เดินเร็วในความรู้สึก จากหน่วยเล็กๆ หน่วยหนึ่งของเวลา เมื่อรวมกันหลายๆ ชั้น เผลอแปบเดียวสิ่งเหล่านี้เติบโตเป็นหนึ่งหน่วยใหญ่  ยิ่งใหญ่ในคุณค่าของตัวมันเองและคงมากพอที่จะเติบโตต่อไปในใจทุกๆ ดวงที่นี่  

 

ใจผมไม่อยากให้นาฬิกาเรือนนี้เดินเร็วเกินไป แต่ไม่เคยคิดที่จะเอานาฬิกาอีกเรือนมาแขวนไว้ในบ้าน แค่อยากจะให้ความสุขที่เราผ่านพ้นมาด้วยกันในรอบปีที่ผ่านมาอยู่กับเราให้นานอีกหน่อย เพราะผมกลัวเหลือเกินกับประโยคที่ว่า สิ่งต่างๆที่ผ่านมาเร็ว คนเรามักลืมเร็ว

 

ถ้าผมเลือกได้อีกนิด อยากจะมีแค่นาฬิกาแห่งความสุขแต่ขอให้เดินช้าอย่างนาฬิกาแห่งความทุกข์ เวลาแห่งมิตรภาพ ความสุขของพวกเราจะได้ผ่านไปอย่างช้าๆ มีเวลาแห่งการจดจำร่วมกัน เอามิตรภาพของเราที่นี่ช่วยกันง้างเข็มนาฬิกาเรือนนี้กันดีกว่าครับ ค่อยๆ เรื่อยๆ อย่ารีบเร่ง เดินไปด้วยกัน เติบโตด้วยกัน ให้นานแสนนาน นานอย่างไม่มีวันสิ้นสุด  

 

Comment

Comment:

Tweet

ชอบจังครับ open-mounthed smile

#1 By djbarge on 2009-04-01 14:20