มองให้ลึกกว่าเปลือกนอกที่เห็น

ตอนนี้ เกือบตีสี่ ...............

ร่างกายที่มีเลือดเนื้อของผมถูกเป่าด้วยลมเย็นๆ จากเครื่องประดิษฐ์อากาศ ความเงียบขับเสียงทำงานของมันให้ดังกว่าความเป็นจริง

ความเงียบของกลางคืนทำให้เราได้ยินอะไรรอบตัวชัดเจนขึ้น

แม้ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศจะไม่แรงมาก แต่ก็เพียงพอให้ผมต้องเพิ่มความอุ่นให้ตัวเองด้วยเสื้อผ้าที่หนาขึ้น แค่อากาศสำเร็จรูปฝีมือมนุษย์แต่มีผลกับชีวิตไม่น้อย

รอบตัวผมสว่างด้วยแสงประดิษฐ์ที่คนเราโมเมอย่างเอาเป็นเอาตายว่ามันคือเกือบทุกอย่างเพื่อให้ชีวิตดำรงอยู่ได้อย่างสะดวกสบาย

ผมมองผ่านหน้าต่างกระจกออกไปข้างนอก เห็นความมืดกลืนกินทุกอย่าง เว้นก็แค่แสงไฟจุดเล็กๆ ตามถนนและอาคารบ้านเรือน ตายิ่งเพ่งไปได้ไกลแค่ไหน ยิ่งรู้สึกได้ถึงความเงียบ สงัด ที่เคลือบด้วยความเหงาบางๆ อย่างบอกไม่ถูก

หากไม่มีไฟฟ้า ผมคงได้สัมผัสและเข้าถึงรสแท้ของกลางคืนมากกว่า

การทำงานเกือบทั้งหมดของผมอยู่ในโลกไซเบอร์ โลกเสมือนที่คนเราบางคนยกย่องให้ความสำคัญมากกว่าโลกแห่งความเป็นจริงเสียอีกเพราะนั่นคือแหล่งผลประโยชน์มหาศาลที่ตักตวงได้ หากรู้จักวิธีใช้เครื่องมือ

คืนนี้เป็นคืนที่สองที่ผมต้องย้ายวิถีปกติของกลางวันมาใช้ในตอนกลางคืน เหมือนว่าเวลาจะเดินช้ากว่ากลางวัน เพราะรอบตัวอาจจะขาดความเร่งรีบของคนรอบข้าง ไม่มีสิ่งแปลกปลอมเกินจำเป็น

กลางคืนจึงดูเหมือนโลกอีกใบที่ได้รับการออกแบบมาหลอกหลอนให้ชีวิตหยุดทุกอย่างเพื่อการพักผ่อนแค่นั้น หลายๆ ชีวิตหลับไหลใต้ผ้าห่มอุ่น ไม่เคยแม้จะคิดรู้จักกลางคืนนอกตัวบ้านหรือเกินขอบเขตแสงสว่างที่บังอาจทำหน้าที่แทนดวงอาทิตย์

ข้างต้นทั้งหมดคงเป็นแค่ความคิดของผมที่พยายามเหวี่ยงลูกตุ้มเหตุผลเข้าข้างตัวเอง เพียงแค่ว่าหากไม่ลองลิ้มรสสิ่งที่แปลกออกไป ไม่กล้าที่จะก้าวเดินออกไปให้หนามตำนอกเส้นทางเสียบ้าง เห็นดีเห็นงามกับสิ่งที่ใครไม่รู้พยายามสมมติให้เป็นไป

มันก็คงไม่ต่างกับใครหลายๆ คนที่หลงผิดคิดแค่ว่าสิ่งจำเป็นทุกอย่างมีให้อย่างพร้อมเพรียงแค่ตอนกลางวัน โดยหลงลืมบางอย่างที่จำเป็นกว่า เผลอปล่อยให้จมหายอยู่ในความมืดของกลางคืนอย่างน่าเสียดาย

edit @ 23 Mar 2009 03:12:01 by นายมาแล็ง