ผมทำงานอย่างเคย ตอนกลางคืน
 
ขณะที่กำลังตอบคำถามจากจดหมายอีเลคทรอนิคส์ของคนอีกซีกโลก แถบกระพริบส้มๆ รอให้คลิกอ่านบทสนทนาของคู่สนทนาผ่านโปรแกรมพูดคุย เพื่อนที่ผมเพิ่งรู้จัก แต่แค่เวลาไม่นานมานี้ ผมกลับพบความเหมือนหลายอย่างที่ค่อยเผยๆ ออกมาระหว่างผมและเขา ผ่านบทสนทนาบ้าง ผ่านการกระทำบางอย่างร่วมกันบ้าง 
 
คืนนี้เหมือนหลายๆ คืนที่ผ่านมา บทสนทนาที่เกิดจากนิ้วเคาะแป้นหลายๆ ประโยคส่งผ่านไปผ่านมา จากเรื่องทั่วๆ ไปที่เกี่ยวกับการเดินทาง ชีวิต การงาน ผ่านมาถึงเรื่องวันตาย
 
ไม่ใช่ผมเริ่มก่อน แต่มันเริ่ม เริ่มตรงที่ยุให้ผมรีบทำอะไรก็รีบเพราะชีวิตคนเราสั้น ไม่มีทางรู้ว่าจะตายวันไหน และไม่รู้ด้วยว่าเรามีเวลาอีกแค่ไหน
 
ผมนึกแค่อยากสนุก ถามมันว่า จะดีไหมถ้าเรารู้วันตายตัวเอง แล้วผมก็เปรยต่อว่า ดีเสียอีกที่คนเราได้รู้วันตาย รู้ว่าเราอยู่ได้อีกนานแค่ไหน เราจะได้วางแผนได้ว่าจะต้องทำอะไรก่อนหลัง จะไม่ต้องมาเสียดายทีหลังว่า ตายแล้วบางอย่างที่อยากทำยังไม่ได้ทำ
 
แต่คำตอบที่ผมได้รับกลับมา ว่า  ถ้าเรารู้วันตายชีวิตก็แค่นั้น ไม่มีอะไรให้ลุ้น แล้วมันฝอยต่อว่า อยู่แบบนี้แหละ ชีวิต ตื่นเต้นดี มีทั้งทุข์ทั้งสุขเป็นบททดสอบ มันส์ดี ไปคิดไรมาก เดี๋ยวก็ตายแล้ว แถมท้ายอีกว่า มีแต่คนบ้าเท่านั้นที่คิดฝืนธรรมชาติ
 
แต่ก็จริงอย่างที่มันว่า แต่ยังเห็นต่างอยู่ดี ว่าผมจะสุขแค่ไหนที่ได้ทำทุกอย่างที่ต้องการก่อนตาย แต่ในทางกลับกัน นึกไม่ออกเหมือนกันว่าจะเศร้าแค่ไหนหากต้องพรากจากความสุขที่เพิ่งได้มา 

 

edit @ 30 Aug 2009 06:57:07 by นายมาแล็ง

Comment

Comment:

Tweet

ถ้ารู้ว่าวันไหน คงต้องรีบเรียงลำดับความสำัคัญว่าอะไรควรรีบทำก่อน .. เรื่องอยากทำเยอะแยะแต่ยังไม่ได้ทำ ถ้ารู้ว่าวันไหนเป็นวันสุดท้าย คงกล้าทำหลาย ๆ อย่างที่ตอนนี้ไม่กล้าทำก็ได้เนอะ

#3 By amesan on 2009-09-04 15:54

เห็นด้วยนะครับชีวิตคนเรามันสั้น การที่ได้ทำทุกสิ่งที่ต้องการก่อนตาย ก็ถึอว่าตายไปก็ไม่เสียดายครับbig smile

#2 By Pae Thunwa on 2009-08-30 21:29

Life is short อยากทำอะไรรีบทำสินะคะ